Christiaan, 16 mei 2011
Nederland Leusden 15°

Een jaar later...

Vandaag is het een jaar geleden dat ik terugkwam in ons kleine kikkerlandje, na mijn 9 maanden in the States. Ik heb destijds gezegd bij mijn laatste blog dat ik misschien nog wel een stukje zou schrijven om alles samen te vatten. Daar had ik toen niet echt behoefte aan, dus heb ik dat –zoals jullie wel gemerkt hebben- niet gedaan.

Maar nu ik een jaar terug ben is dat een mooi moment om stil te staan bij mijn tijd daar en ook mijn tijd hier. Wat heb ik gedaan? Hoe zag mijn leven er toen uit en hoe is dat nu anders? Hoe heeft mijn verblijf daar mijn huidige leven beïnvloed? Hoe gaat mijn toekomst nu verder? Smaakte de VS naar meer? Ik ga proberen op al deze vragen antwoord te geven, maar ga daar niet in een specifieke volgorde op in…

Het doel was, zoals ik hoop dat jullie je nog herinneren, om daar te studeren gedurende een heel schooljaar. Dit als mijn 3e jaar van m’n 4-jarige hbo International Business and Management Studies, waarbij ik meteen ook een diploma krijg van Davenport University (DU)als ik hier klaar ben. Want nee, ik ben nog niet klaar. Ik ben momenteel bezig met afstuderen (als ik af en toe de motivatie en werkdruk vind) en hoop daar vóór de zomer mee klaar te zijn. Normaal gesproken heb je nog een 2e kans in eind augustus, als je het de eerste keer niet haalt. Maar gezien het feit dat ik praktisch de hele zomer in Indonesië zit voor een project (www.copindonesie.nl), is dat voor mij ook niet echt een optie. Hoe dat allemaal zit horen jullie later wel weer.

Maar wat heb ik nou geleerd van mijn tijd daar, en wat heb ik er aan overgehouden? Ik heb geleerd dat school interessant kan zijn, dat er goede leraren bestaan (die zowel de actuele kennis hebben, als dat ze het ook goed weten over te dragen), dat ik prima kan aanpassen aan een andere cultuur, dat ik stiekem sommige aspecten van onze cultuur ook wel waardeer, dat veel amerikanen dik en dom zijn, maar dat ook zat uitzonderingen zijn, dat ik te rationeel en nuchter ben om mijn leven in de VS de spenderen, en nog wat aspecten rondom de taal. Ook heb ik geleerd minder naïef te zijn in relaties, vooral op het punt van lange-afstand en een onvoldoende fundering daarvoor.

Mijn leven daar was eigenlijk belachelijk simpel: ik ging naar school en chillde af en toe met vrienden. Verder was het vooral consumeren; ook van kennis, maar vooral van flinke hoeveelheden vet en suiker in de vorm van pizza’s, burgers en frisdrank. Ik mocht en kon niet werken daar, dus dat maakte de keuze een stuk makkelijker, en ik hoefde niet veel meer te doen dan gewoon naar de lessen te gaan en zo nu en dan mijn schoolboeken te lezen en wat relatief simpel maar intensief schoolwerk te doen. Alhoewel ik daar qua vervoer veel minder vrij was dan hier (geen fiets, geen auto die ik zelf mocht rijden, geen bus, geen trein), was ik wel veel vrijer op het gebied van huisvesting en eten. Ik zat aan niemand vast en hoefde ook geen rekening te houden met anderen qua eten of tijd van thuiskomen. Ik moest ook wel meer zelf regelen en fixen, wat een lekker hoog gevoel van zelfstandigheid gaf.

Ben ik dan ontevreden met mijn leven het afgelopen jaar en op dit moment? Absoluut niet! Afgezien van wat gebrek aan motivatie voor mijn afstudeerproject en een enigszins krappe kas is mijn leven prima. Ik zie mijn familie en vrienden regelmatig (nog niet zo vaak als ik soms zou willen, maar that’s life), mijn gezondheid is over het algemeen goed, ik geniet nog even van een ontspannen leventje en een leuke meid genaamd Marjon. Mijn enige twijfel is voor de toekomst: ga ik het redden met afstuderen, waar ga ik een baan vinden na de zomer, wat voor baan wil ik, waar vind ik geschikte woonruimte, wil ik daarna nog verder studeren en zo ja; wat precies en waar? De toekomst ligt vol met moeilijke keuzes waar ik niet heel erg naar uitkijk.

Ik zal maar vast melden dat ik me bewust ben van het feit dat door het gebrek aan structuur, ik enigszins in herhaling val zo nu en dan. Maar, hoe mijn verblijf daar mijn leven hier heeft beïnvloed kent twee kanten: praktische zaken en overig Praktisch gezien: ik heb nog een Amerikaans accent (al is het al een stuk minder dan eerst), ik word regelmatig vanuit school benaderd door studenten die nu naar DU willen gaan, en ik heb een onvoorwaardelijke studieschuld/lening opgebouwd (zie het als een investering). Verder zijn er natuurlijk de aspecten als dat het leven hier is veranderd in mijn afwezigheid: relaties en vriendschappen zijn verbroken, verwaterd of juist opgebloeid (zowel van mij als van jullie), mensen zijn verhuisd, kleintjes worden groot, en mijn sociale leven kende gewoon een gat van 9 maanden waarbij ik niets van jullie levens heb meegemaakt, niet op feestjes ben geweest of wat dan ook.

Om eerlijk te zijn mis ik toch een beetje de vibe om dit te schrijven. Mijn hoofd is vol en ik ben lichtelijk gestresst om mijn afstudeeropdracht op tijd te fixen. En eigenlijk heb ik jullie ook niets te melden. Het is goed om weer terug te zijn en jullie allemaal te zien (de een vaker dan de ander).

Groetjes,

Christiaan

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl